Komuniteti shqiptaro amerikan i Bostonit feston me madheshti diten e flamurit. Ngrihet per here te dyte flamuri kuq e zi ne Sheshin e Bashkise se Bostonit

Nga Ilir Kochi, Boston

Ngrehu Skenderbe nga varri/ngrehu te shikosh Shqiperine/ qe fitoi Pavaresine/ ngriti Flamurin ne Vlore/ashtu sic e ngrite tine…

Keto vargje te poezise se Kole Tromares, e cila u recitua gjate aktiviteteve te festimit te 93 vjetorit te Pavaresise se Shqiperise dhe 600 vjetorit te lindjes se Skenderbeut, do te ishin ndoshta me te pershtatshmet per te pershkruar fundjaven qe kaloi ne qytetin e Bostonit. Me te vetmin ndryshim se Shqiperia ne kete rast eshte komuniteti shqiptaro – amerikan i Bostonit dhe Vlora eshte Bostoni.

Mbremja e Festes se Flamurit

Keshtu edhe kjo fundjave ishte e mbushur me aktivitete festimi, te cilat nisen qe te shtunen ne darke me ate qe tashme quhet “Mbremja e Festes se Flamurit”, nje tradite kjo e nisur nga OKSHA (Organizata Kombetare Shqiptaro-Amerikane) qe para 26 vjetesh per te ndihmuar fondin e bursave te krijuar po prej kesaj organizate per studentet shqiptare. Me qindra shqiptaro-amerikane dhe te tjere jo shqiptare por qe ne nje menyre apo nje tjeter jane te lidhur me Shqiperine u mblodhen ne hotelin luksoz Marriott ne Newton te shtunen ne darke me 26 nentor per te festuar me madheshti festen e flamurit dhe 600 vjetorin e Skenderbeut. Kjo darke, vazhdim i nje tradite tashme ne komunitet, u mundesua nga disa organizata te komunitetit te Bostonit dhe veprimtarive vullnetare. Kete vit, tradites se darkes se flamurit iu shtuan aktivitete e veprimtari te shumta te cilat ia shtuan bukurine asaj. Solemniteti i darkes dukej qe ne hyrje te salles. Sapo hapje deren degjoje tingujt e pianos te luajtuar nga pianistja Irena Cako, dhe menjehere te binin ne sy ngjyrat kuq e zi qe mbizoteronin sallen.

Ne hyrje ishin vendosur disa deklarata dhe shpallje ku binte ne sy Shpallja e Guvernatorit te shtetit Massachusetts, Shkelqesise se Tij Mitt Romney, i cili, nepermjet nje dokumenti sa domethenes aq dhe prezantues ne dosjen e zeze me vulen e shtetit, shpall 28 Nentorin 2005 te jete “Dita e Pavaresise Shiptare". Shpallja, e cila i referohet me saktesi ngjarjeve e figurave me te rendesishme ne historine e Shqiperise si 28 Nentori 1443, 28 nentori 1912, Skenderbeu, Ismail Qemali, lufta me ushtrite serbe e greke, sovraniteti delikat i shtetit te ri shqiptar, pushtimi nga Italia fashiste e Mussolinit ne 7 prill 1939, rivendosja e marredhenieve me SHBA-te ne 1991, zgjedhjen e qeverise se re demokratike ne 1992, perfundon: "...Atehere, tani une, Mitt Romney, Guvernator i shtetit te Masacusets, shpall daten 28 nentor 2005 te jete DITA E PAVARESISE SHQIPTARE

Dhe i lut gjithe qytetaret e ketij shteti ta njohin kete ngjarje dhe te marrin pjese ne zhvillimet e saj".

“Kjo shpallje eshte shume e rendesishme per ne", - tha z Stefan Kochi, Kryetar i Keshillit Kombetar Shqiptaro Amerikan per Bostonin dhe personi i cili punoi ngushte me zyren e Guvernatorit Romney per te leshuar shpalljen. "Pervec vlerave emocionale te evokimit te historise sone te lashte, ka rol ne faktin qe prezanton komunitetin tone ne Massachusetts ne nje shakalle dinjitoze, te barabarte me komunitetet e tjera dhe afirmon rolin e rendesishem te komunitetit tone perhere ne rritje ne jeten e shtetit".

Ne salle po zhvillohej nje ankand i heshtur perfitimet e te cilit gjithashtu shkojne per fondin e bursave te AANO. Disa nga artikujt me interesante qe gjendeshin aty ishin kater libra nga shkrimtari i njohur shqiptar Ismail Kadare, me autografin e tij, te derguara enkas per mbremjen e Flamurit, gje qe u be e mundur fale perpjekjeve te gazetarit Alfred Lela, nje nga organizuesit e darkes; nje fotografi me autograf e aktorit te njohur Jim Belushi qe ishte derguar nga Chicago, e ofruar nga zj. Lea Bitta, kryetare e fondit te bursave te AANO; nje bluze me autografin e kapitenit te skuadres kombetare te futbollit Igli Tare, koka e mermerte e mbretereshes se Butrintit, Dea; disqe gramafoni me muzike te vjeter shqiptare, etj.

Darka u hap nga Zonja Shpresa Theodhosi, presidente e deges se Bostonit e Shoqates Kombetare Shqiptaro - Amerikane. Zonja Theodhosi, falenderoi te pranishmit dhe i ftoi te bashkohen me kete organizate ne festimet e 60 vjetorit te themelimit te saj ne Tirane ne datat 3 - 6 gusht 2006. Fjalen me tej e mori z. Stefan Kochi, i cili falenderoi te pranishmit per pjesemarrjen dhe grupin e bizneseve qe bene te mundur darken. "Eshte kenaqesi te shikosh qe keto biznese, si dhe pjesemarresit ne salle, jane nje perzierje e shendetshme midis shqiptareve te hershem dhe atyre te ardhurve rishtaz. Pervec faktit qe brezi i ri po behet i suksesshem, cka eshte logjike dhe per t'u pritur, eshte me rendesi qe ata japin pas ne komunitet". Ilir Kochi lexoi per sallen shpalljen e Guvernatorit Romney, e cila u duartrokit me perzemersi. Lutjet e darkes u bene nga i perndershmi At Artur Liolin, kancelar i kryekishes se Shen Gjergjit dhe perhere i pranishem ne aktivitetet e komunitetit te Bostonit, Imam Gazmend Aga i xhamise se qytetit Waterbury dhe njekohesisht student i besimeve nderfetare ne Seminarin e Hartfordit, si dhe nga prifti sherbyes ne Kishen Shqiptare te Shen Trinise, po ne Boston.

Znj. Elaine Ropi dhe z. Ilir Kochi, pjesetare aktive te grupit organizues, dhane per pjesemarresit nje prezantim te kompjuterizuar te planeve per festimin e 60 vjetorit te AANO-se ne Tirane. Me tej, Mark Kosmo, aktivist i komunitetit, prezantoi folesin kryesor, z. Auron Tare, drejtor i parkut kombetar Butrinti gjate periudhes 2000-2005, i cili solli per te pranishimit nje prezantim shume interesant e informues per historine e ketij institucioni te vyer te kombit tone. Mes te tjerave z. Tare prezantoi per here te pare disa foto te vizites se kontit Galeazzo Ciano, dhendrrit te Benito Mussolinit dhe ministrit te jashtem te Italise te asaj kohe, ne Butrint, foto te cilat ai kishte arritur t’i gjente para disa ditesh ne Rome, perpara se te vinte ne SHBA.

Me tej, programi vazhdoi me prezantimin e dy certifikatave te mirenjohjes per Klubin e Studenteve Shqiptare ne Universitetin e Bostonit, dhe Restorantin “Raffael's". Klubi i studenteve shqiptare ne BU, e ktheu BU-ne ne 2005 ne nje vend afirmimi te identitetit tone kombetar. Ata filluan traditen e Nates Shqiptare, nje ngjarje emocionale, me muzike, recitime, valle dhe gatime shqiptare, te cilat terhoqen qindra studente, shqiptare dhe jo-shqiptare, njerez me banim ne Boston e miq te tjere. Kaq e suksesshme ishte kjo tradite, sa kete vit, ne 3 dhjetor 2005, klubi do te kete naten e dyte shqiptare. "Jemi krenare me kete grup te rinjsh, te cilet, pervec qe jane te suksesshem ne fushen akademike, sjellin energji ne afirmimin e identitetit tone" tha z. Kochi, tek i dorezoi certifikaten z Alket Mertiri, president i klubit. "Jam shume i emocionuar dhe mirenjohes" tha z. Mertiri. 'E pranoj kete vleresim ne emer te grupit tone, falenderoj organizatoret, dhe shpreh kenaqesine te jemi pjese e ketij komuniteti kaq aktiv".

Z. Adrian Papandile, i cili pershendeti pjesemarresit ne emer te shoqates shqiptaro - amerikane te Massachusetit, i informoi ata per qellimet e shoqates dhe i ftoi te ndihmojne perpjekjet per hapjen e shkolles shqipe. Znj. Albana Orgocka, nje nga organizatoret e darkes dhe bashke-kryetare e Shoqates se re Shqiptaro Amerikane ne Massachusetts, vazhdoi me prezantimin e cmimit kryesor te darkes – Cmimi “Antony Athanas” per kontribut te shquar ne komunitetin shqiptaro - amerikan ne Massachusetts. Ky cmim u krijua ne vitin 2004 nga disa organizata neBoston, ne bashkepunim me familjen Athanas, me qellimin te nderoje individet te cilet kane dhene kontribut ne aktivitetin dhe njohjen e komunitetit shqiptar ne Massachusetts.

Kete vit, ky cmim iu dha z Paul Nasson, nje aktivist i palodhur e perhere ne ndihme te individeve apo institucioneve te komunitetit. "Emrin e Paul Nasson e kisha degjuar para se te vija ne Amerike. -tha znj Orgocka. -Pas ardhjes ne Amerike, pashe me syte e mi kontributin e madh qe Paul jep per komunitetin. Eshte nder per mua t’ia dorezoj cmimin “Anthony Athanas” z. Paul Nasson". At Artur Liolini tha "U lumturova kur mora vesh qe Paul Nasson do te marre cmimin “Anthony Athanas”. Paul eshte nje njeri i mrekullueshem, fjalepak, qe gjithmone jep prej zemres se tij te mrekullueshme". Z. Nasson, i cili ishte shume i emocionuar gjate gjithe ceremonise, falenderoi familjen, komunitetin i cili i dha forcen qe te sherbeje pas po ne komunitet, kishen e cila i dha vlerat morale dhe shume njerez te cilet bene te mundur kete cmim. Fjala e sinqerte dhe me emocion e z. Nasson u prit me duartrokitje te medha nga pjesemarresit, disa prej te cileve i dorezuan nje tufe me lule.

Festimeve te darkes iu shtua “Vallja e Shqipeve”, nje interpretim i ri nga valltaret e talentuar te grupit "Bashkimi" nen drejtimin e koreografit Bashkim Braho. Figurat e tyre te kercimit ata i benin te dukeshin njesoj si shqiponja qe kercenin, ndersa sallen e ndezen me duartrokitje . "Eshte kenaqesi dhe nder te interpretosh per kete publik" tha inxhinieri Ervin Kulenica, nje nga valltaret e grupit dhe aktivist i komunitetit.

Darka vazhdoi me muzike e vallezime shqiptare. Kengetarja Emrira Babaliu, e cila vjen per te disaten here ne Boston dhe grupi “ALBA” nen drejtimin e mjeshtrit Edi Xhani, me talentin e tyre sollen per pjesemarresit muzike nga cdo treve e trojeve etnike shqiptare. Te rinj e te moshuar vallezuan e kenduan se bashku me Ermiren serenata korcare, kercyen Napolonin apo "hodhen" valle popullore. Emocione te vecanta solli gjate darkes momenti simbolik i shfaqjes se nje torte festive me fotografine e Skenderbeut dhe mesazhin "Scanderbeg's 600th Birthday 1445 – 2005" nen tingujt e kenges "Per memedhene", e cila u kendua nga gjithe salla. Ketij momenti iu shtuan emocionet e recitimit te poezise "Skenderbeu" te Kole Tormares, recituar nga studentja ne Harvard, Fuada Kasollja.

Ankandi i heshtur u drejtua dhe u mbyll nga Angela Ropi, Liz Kochi, Artan e Vilma Simeqi, te cilet u kujdesen qe pjesemarresit te shijonin atmosferen festive kombetare nepermjet objekteve simbolike ne ankand. Darka vazhdoi deri ne mesnate me muzike dhe vallezim. Ne mbyllje, kengetarja Emrira Babaliu tha " Po iki shume e emocionuar nga Bostoni. Une kam qene ne shume vende te Amerikes dhe neper bote. Kudo kam kenduar per pjesemarresit. Sot po largohem nga Bostoni me pershtypjet me te mira nga ato qe beni ju ketu per t'i sherbyer komunitetit per nje kohe te gjate. Deshiroj te mbetem ne kontakt per te mesuar si t'i bejme edhe ne ne qytetin ku banoj une me familjen time".

Ngritja e Flamurit ne Sheshin e Bashkise se Bostonit ne 28 Nentor, 2005

Festimet e dites se flamurit vazhduan me shume madheshti e krenari te henen, ne 28 nentor. Ne mesdite, rreth 400 shqiptare u mblodhen ne Sheshin e Bashkise se Bostonit per te marre pjese dhe festuar ne ceremonine e dyte vjetore te ngritjes se flamurit shqiptar. Kjo ceremoni u be e mundur nepermjet marredhenieve me zyren e kryetarit te bashkise, z. Thomas Menino, dhe zyres se Bostonianeve te Rinj, prane kesaj bashkie. Komuniteti shqiptar, tashme solid dhe i organizuar ne Boston, ka nje marredhenie mjaft te mire e te shpeshte me bashkine e qytetit. Te motivuar nga deshira per ta prezantuar komunitetin tone me dinjitet, pjekuri qytetare, anetare te komunitetit marrin pjese ne jeten e qytetit te Bostonit, ne aktivitete te ndryshme, dhe kane ndertuar marredhenie te mira me udheheqesit dhe zyrtaret e qytetit.

Z. Stefan Kochi, ideatori dhe organizuesi i ceremonise se ngritjes se flamurit, hapi ceremonine. Pasi falenderoi pjesemarresit per ardhjen ne sheshin e bashkise, z. Kochi tha "Kete vit eshte viti i dyte qe bejme ceremonine dhe viti i trete qe ngreme flamurin. Hera e pare ishte ne 2003, ku flamuri u ngrit por ceremonia nuk u mbajt per hir te motit. Dhe po per hir to motit i cili shkaktoi disa probleme teknike me sherbimet e dimrit, flamuri shqiptar u valevit ne sheshin e bashkise per tre jave me radhe. Jemi krenare,”- tha z Kochi,- “te mblidhemi dhe te shpalosim krenarine tone kombetare, ketu, ne qyetin e Bostonit, djep i demokracie amerikane dhe baze e forte e pavaresise se Shqiperise.” Me pas, fjalen e mori perfaqesuesi i bashkise, z Jim Colimon. "Gezuar flamurin" pershendeti ne shqip z. Kolimon, me shprehjen e sapomesuar prej at Artur Liolinit i cili ishte ne krah te tij. "Une, Thomas Menino, Kryetar i Bashkise se Bostonit, bashkohem me gjithe qytetaret e Bostonit dhe shpall daten 28 nentor 2005 Diten e komunitetit Shqiptaro - Amerikan" – lexoi ai citimin e leshuar nga kryetari i Bashkise se Bostonit, z. Menino. Pjesemarresit priten leximin me duartrokitje me zjarrta.

Me pas Peshkopi i Bostonit, Hiresia e tij Nikoni, beri bekimin e ceremonise, nderkohe qe Imam Gazmend Aga i xhamise se qytetit Waterbury dhe Dom Pjeter Popa i Kishes Katolike Zonja e Shkodres ne Nju Jork, ne pamundesi per te ardhur kishin derguar edhe ata pershendetjet e tyre.

Sipas tradites, flamuri amerikan u ngrit i pari. Nen tingujt e hymnit, flamuri u ngrit nga te rinjte skautiste shqiptaro - amerikane Eddie Andrews & Adrian Michael pjesemarres te Boy Scouts, Trupa 95 Sharon dhe nga komandanti i tyre Jim Michael.

Kete vit, per te ngritur flamurin shqiptar ishin perzgjedhur patrioti Sejfi Protopapa dhe studentja e Harvardit Fuada Kasollja. Keta dy persona, secili i nderuar ne moshen e verpimtarine e vet, jane perfaqesues te denje te ngrene flamurin. Z. Sejfi, i angazhuar qe ne rinine e tij me ceshtjet e komunitetit, ende vazhdon te ndihmoje ne menyre shume aktive. Fuada Kasollja, nje studente e shkelqyer, e cila arriti te marre cmim nga presidenti amerikan Xhorxh Bush per sherbime te komunitetit, me mallengjim e krenari te dukshme preku flamurin shqiptar. Nen tingujt e himnit kombetar, z. Protopapa dhe znj, Kasollja ngriten flamurin. Ishte nje skene me te vertete prekese tek shihje sesi plakut te thinjur i dridheshin duart nga emocionet, nderkohe qe ata qe i gjendeshin prane po e ndihmonin te gjithe nga pak duke vene duart ne flamur e duke kenduar te gjithe njezeri himnin kombetar shqiptar, bile edhe kur muzika mbaroi ata vazhduan me vargjet:”Se Zoti vete e tha me goje/ qe kombe shuhen permbi dhé/ por Shqiperia do te rroje/ per te, per te luftojme ne”.

Pas ceremonise, aktori Jul Nenshati pershendeti me recitimin e dy poezive, “Skenderbeu” te Kole Tromares dhe “Shqiperi, o Jetegjate!” te Naim Frasherit.

Perfaqesues te organizatave te ndryshme shqiptaro-amerikane qe veprojne ne Massachusetts pershendeten pjesemarresit dhe mes te tjerash uruan qe kjo tradite te vazhdoje e te behet cdo vit e me mire. Pas tyre fjalen e mori Petrit Alibeaj, nje djalosh i veshur me kostum Laberie, i cili recitoi poezine “Besa-Bese” te A.Z. Cajupit.

Tre studente shqiptare, te cilet ne 5 korrik 2005 e pane veten ne gazeten kryesore te Massachusetts, “The Boston Globe” si studentet me te mire te shkollave te tyre, ishin gjithashtu te pranishem edhe ne kete ceremoni. “Keta tre studente, Daniela Cako, Kostian Ciko dhe Ina Spaho jane jo vetem krenaria e familjeve te tyre, por edhe krenaria jone” – tha z. Kochi i cili i prezantoi. - “Uroj qe edhe djali im te jete nje dite ne vendin e tyre”. Me pas studentja e Universitetit MIT, Daniela Cako, me nje ze qe i dridhej nga emocionet, pershendeti te pranishmit me recitimin e poezise te Naim Frasherit “Ti Shqiperi me jep nder”.

Pas pershendetjeve fjalen e mori muzika. Grupi i valleve te Bostonit “Bashkimi”, si gjithmone te gatshem, kishin ardhur aty qe heret te veshur me kostume popullore duke i dhene nje natyre me kombetare gjithe ceremonise. Ata kercyen nje valle tiranase dhe me pas ftuan te gjithe pjesemarresit te kercenin. Kureshtare te ndryshem qe kalonin pyesnin “Cfare eshte kjo?” “Valle, eshte kercim shqiptar” u vinte pergjigja dhe duart hapeshin per t’i ftuar edhe ata ne te. Disa te tjere pyesnin per Flamurin dhe historine e shqiponjes me dy krere. “Eshte qe nga koha e perandorise bizantine, - degjohet zeri i z.Fatmir Beja, njerit prej organizatoreve te aktivitetit. – Simbolizonte dy perandorite qe dolen nga ndarja e perandorise romake. Ndersa per ne shqiptaret, simbolizon bashkimin Jug-Veri ne nje trup te vetem, Shqiperine”. Diku me tej nje grup i improvizuar polifonik po kendonte kenge patriotike. Gezimi dhe krenaria e te qenit shqiptar nuk mund te gjente vend me te mire per t’u treguar. Emocionet e njerezve shfaqeshin ne lloj-lloj menyrash, disa kercenin, te tjere kendonin, disa benin fotografi me flamurin ose duke patur prane anetare te grupit te valleve te veshur me kostume popullore. "Jam shume i emocionuar te jem anetar i ketij komuniteti kaq te gjalle e aktiv”,- tha z. Gezim Begolli, i cili ka ardhur ne Boston rishtaz, dhe pa humbur kohe u be nje nga organizuesit e festimeve.

E vetmja fjale qe mund te mendoje ate dite ishte “Faleminderit!”, drejtuar te gjithe atyre qe me ndihmen, perkushtimin dhe pjesemarrjen e tyre e bene te mundur kete ceremoni, duke nisur qe nga zyra e Bostonianeve e Rinj prane Bashkise se Bostonit, e me pas me radhe organizatoret, grupin e valleve “Bashkimi”, studentet qe na nderojne me arritjet e tyre, dhe ata qindra njerez qe erdhen ate dite, disa duke lene edhe punet apo detyrime te tjera per t’u gjendur qofte edhe per dy ore prane bashkekombesve e per te thene “Gezuar Festen e Flamurit!”